Πρόκειται για ένα φαινόμενο που το γνωρίζουμε πολύ καλά όσοι ζούμε σε πυκνοκατοικημένες περιοχές, ακόμα και αν δεν ξέρουμε πώς να το ονομάσουμε. Η αστική θερμική νησίδα σύμφωνα με τον επιστημονικό ορισμό, όπως τον αλιεύσαμε από διδακτορική διατριβή είναι «ένα ένα ατμοσφαιρικό φαινόμενο, που εμφανίζεται στο αστικό και ημιαστικό περιβάλλον, όπου λόγω της πυκνής δόμησης των κτηρίων, η θερμότητα εγκλωβίζεται, με αποτέλεσμα την αύξηση της θερμοκρασίας του αέρα σε σχέση με τις αγροτικές περιοχές γύρω από αυτή».To φαινόμενο της θερμικής νησίδας
Για τους κατοίκους του λεκανοπεδίου, και όχι μόνο για εκείνους, η θερμική νησίδα είναι η αίσθηση λάβας που σε πνίγει, από τα καυσαέρια, τους ρύπους και τη ζέστη, όταν διασχίζεις πεζός τον δρόμο μεσημεριάτικα, ανάμεσα στα αυτοκίνητα. Είναι η άσφάλτος που νιώθεις να πυρώνει κάτω από τα πόδια σου, αναπτύσσοντας θερμοκρασίες φούρνου, όταν οδηγείς μηχανάκι στη ζέστη. Είναι η αφόρητη κάψα που εκπέμπουν οι εξωτερικές μονάδες των κλιματιστικών, το τίμημα που πληρώνουμε – εμείς και πρωτίστως το περιβάλλον – για να δροσίσουμε τους κλειστούς χώρους. Είναι οι εξωτερικοί τοίχοι και οι τσιμεντένιες ταράτσες στις πολυκατοικίες, στην πλειονότητά τους παλαιές, ασυντήρητες και διόλου βιοκλιματικές, που το βράδυ εκλύουν θερμότητα και δεν σε αφήνουν να δροσιστείς, ούτε αφού πέσει ο ήλιος.
Σύμφωνα με στοιχεία που παραθέτει η Επιτροπή Διαχείρισης Κινδύνων και Κρίσεων του ΕΚΠΑ, η αστική θερμική νησίδα στην Αθήνα κυμαίνεται συνήθως ανάμεσα σε 4 και 7 βαθμούς Κελσίου, με μέσο όρο περίπου στους 5 βαθμούς. Σε ακραίες περιπτώσεις, η διαφορά θερμοκρασίας ανάμεσα στο κέντρο της πόλης και τις γύρω περιοχές μπορεί να φτάσει τους 10 βαθμούς. Η επιβάρυνση αυτή προστίθεται πάνω στην ήδη υπαρκτή τάση αύξησης των θερμοκρασιών λόγω κλιματικής αλλαγής, με αποτέλεσμα οι επιπτώσεις να πολλαπλασιάζονται αντί απλώς να αθροίζονται.
No comments:
Post a Comment